Her sabah metro ile işe geliyorum. Bu benim için son derece keyifli bir aktivite oluyor Reklam dünyasının gündemini oluşturan tüm ilanları bu kısa yolculuk sırasında görme şansına sahip oluyorum. Tüm dünyada böyledir metro istasyonları, girişleri, çıkışları, yürüyen merdivenleri hatta vagonları en değerli reklam mecralarıdır. Japonya, özellikle metro reklamları konusunda inanılmaz bir ülke! Japonya, saydıklarımın dışında vagonların içine yerleştirdiği esnek LCD ekran monitörleri de son derece etkin bir şekilde kullanıyor ve kısacası  adı “metro kültürü” olan bu inanılmaz mecrayı en etkin şekilde kullanıyor.

Çok normal değil mi? Gün içinde önlerinden belki de 100 binlerce insan geçiyor. Eğer hedefinizi iyi belirlemişseniz, bundan daha iyi bir mecra bulamazsınız.

Neden bu böyle bir giriş yaptım, neden bu kadar laf anlattım; dilerseniz yavaş yavaş o konuyu açayım.

Bu sabah metronun yürüyen merdivenlerinde gördüğüm bir reklam beni çok rahatsız etti!. Sakın yanlış anlamayın, ne diliyle, ne kullandığı görselle sadece yanlış kullandığı bir malzeme ile rahatsız etti.

“Peki Sizin İngilizceniz yeterli mi?” sloganına sahip, bir dil okulu ilanı bu! İlk bakışta yüzü olmayan insanlar görüyorsunuz ve bu ilanın aslında ne anlatmak istediğini anlayamıyorsunuz. Utanç içinde yüzlerini kaybetmiş insanlar dizisi mi seyrediyoruz yoksa anlatılmak istenen başka bir şey mi var? İlanı yakından incelediğimde aslında yaratıcı ekibin amacının bambaşka bir noktaya ulaşmak olduğunu görüyorum!

Fikir şu: Yüzleri yokmuş havası yaratan kötü malzeme aslında bir ayna olmalıymış, ya da ona çok yakın bir malzeme ki, ilana her bakan kendi yüzünü o ilanda belirtilen toplumun her kesiminden yüzün yerine koyabilsin. Ancak gelin görün ki, seçilen kötü malzeme bu güzel fikri alıp işaret etmediği bambaşka bir noktaya taşımayı başarmış.

Şimdi Türkçe bilmediğiniz farz edelim!. İlana bakın ne anladınız kendi kendinize sorun lütfen! “Irkçılığı Durdurun” mu? “Bu Utançla Nasıl Yaşarsınız” mı?

Grafik Sanatlar, aslında yazı dili kullanmaz! Rengiyle, grafiğiyle, duruşuyla neden bahsettiğini anlarsınız. Örneğin iyi bir grafik tasarımcının elinden çıkmış Rusça ilana baktığınızda o ilanın dilini bilmiyorsanız bile, ilan dilinin size ne anlattığını okuyabilirsiniz. Dil okulunun ilanındaki hata, seçilen yanlış malzemenin reklam dilini  tamamen değiştirmiş olması gibi görülüyor..

Peki bu noktaya nasıl gelindi?

Türkiye’de işlerin nasıl yürüdüğünü bilen biri olarak tahmin edeyim sizin için: Ajans müşterisinin bütçesini bilmeden yaratıcı ekibini çalıştırdı ve ortaya aynalı bir tasarım çıktı!. Müşteri fikri çok beğendi ve harika hemen bunu ilanlarda görmek istiyorum dedi.

İlk üretim maliyeti çıktığında reklam ajansı ve müşteri belki de aralarındaki tüm köprüleri yakıp attılar! Çünkü fikrinde ayna ya da benzer bir malzemenin bulunduğu ilanın maliyeti, müşterinin tahminlerinin çok ötesindeydi.

Yeni bir fikir üzerinde çalışmak için fazla zamanlarının kalmadığını düşünen reklam veren, ayna gibi duran ama hiçbir şekilde yansıtma özelliği bulunmayan ucuz bir malzemeyle ilanları hazırlatarak tüm metro istasyonunu donattı! Her şey üç aşağı beş yukarı aynen böyle olmuştur iddaya girerim!. Biliyorum çünkü benzer olaylar hepimizin başına geliyor.

Reklam Dünyası denilince akla İtalya, Amerika ve Japonya geliyor bana göre!. Hem reklam verenin, hem yaratıcı ekibin bir sinerji yaratarak, birbirini anlayarak çalıştığı ve en önemlisi çıkan işi gururla seyrettiği ülkeler bunlar.

Hadi en klasik soruyu soralım kendimize,  bizim neyimiz eksik?

PARA, PARA, PARA

Paylaş

İşte geleceğin pazarlamasına bir örnek!…
Hazır olanla yetinme, neye ve nasıl ihtiyacın varsa, sen yarat! sen kullan!. Satın aldığın şey sadece sana özel olsun…
Elbette kişiselleştirilmiş ürünlerin bir fiyatı da olacak ama “farklı” olmak için buna değer. Elemental Threads Firması size özel çanta tasarlıyor. Sadece tasarım aşaması bile keyif veriyor.
Ancak şunu belirtmeme izin verin. Fikir çok iyi ama ne yazık ki zayıf!. Tasarım denilince hanımların kafalarında binlerce rengarenk fikir uçuşur, oysa site tasarım yapmanıza olanak tanımaktan çok, seçim olasılıklarınızı arttırmayı denemiş. Tabi tüm bunlar geleceğin alışveriş kültürüne bir örnek teşkil etmesine engel değil.

Paylaş

Başlık ilginizi çekti biliyorum!. Böyle bir şeyin nasıl standartı olur diye düşünüyorsunuz eminim!

Bilimsel doğru dürüst hiç bir gelişmeye imza atamayan bir ülke olarak, turist kazıklamanın yollarını tek bir standart sisteme nasıl bağlamış olabiliriz?

Bu “know-how” bir şekilde, bir başka ülkeye satılabilir ya da uyarlanabilir mi?

Ben dünyanın başka hiçbir yerinde turistleri kazıklamazlar demiyorum; dünyanın hiçbir ülkesinde bu kadar standart kazık atma yöntemi daha bulamazsınız diyorum!…

Tatil için güzey sahillerine gittiğinizde. Pazar yerlerinde tezgahların üzerlerinde yazan rakamlara hiç dikkat ettiniz mi? Örneğin t-shirt tezgahının önünde sadece “10” yazıyor.

Bu ne “Lira” mı?, “Euro” mu? Yoksa USD mi? Hiçbir şey belli değil.

Döviz kurunu sizin, satıcıyla konuştuğunuz dil belirliyor…

Verdiğimiz örnekten ilerleyelim, diyelim ki satıcıya yaklaştınız ve “How much?” diye sordunuz? Satıcının size verdiği ilk cevap 10 Euro olacaktır. Eğer ben Türküm kardeşim bana da mı 10 Euro derseniz?… O zaman, konuşmaya başladığınız o profesyonel satıcı dükkanın içine eğilip bağırarak şöyle bir soru sorabiliyor!. “Anneeee, Türklere de mi 10 euro?” Cevap. “Türklere 10 Liraymış!”…

Neredeyse iki katına yakın bir kazık hazırlanmış turiste saplanmak üzere bekliyor. Ve bu meyva, sebze tezgahları dahil hemen hemen her yerde aynı oranda devam ediyor. Kimi “hatıralık” satan yerler, ürünlerini etiketlemeyi başarmışlar. Ama hiç birinin üzerinde Türk Lirası ile yazılmış bir rakam göremiyorsunuz. En küçük etiketin üzerinde 2 Euro yazıyor. Bu bize de mi 2 Euro denilince, birden bire Türkçe konuşanlara 2 Lira’ya dönüşüveriyor. Tüm bu yaşananlar da belediyelerin zabıta güçlerinin önünde gerçekleşiyor.

Acaba Turist Lira’nın değeri nedir, Euro’nun değeri nedir bilgisinden yoksun bir zekaya mı sahip? Güney sahillerimizi kaplayan turistler hemen hemen her konuda pazarlık yapmayı kendilerine görev edinerek savunma hattını oluşturmayı başarmışlar son çare olarak; ama her konuda gerçekleşen “sınırsız pazarlık”, problemler yaratmıyor da değil hani.

Antalya’nın Serik İlçesinde 75krş değeri olan ekmeğe ben 10 krş veririm diye pazarlığa başlayan ve mahalle bakkalıyla tartışmaya girip, çok sağlam dayak yiyen Rus turist ibreti alem olsun diye anlatılıyor her yerde.

Tüm bunları yaşarken aklıma Japonya’da bulunduğum bir sırada yaşadığım ve unutamadığım bir anım geldi.

Arkadaşımla beraber son model teknoljiyi yerinde görmek ve uygun fiyatlı bir fotoğraf kamerası bulabilirsek de satın almak için o dünyanın en meşhur elektronik Semti Akihabara’ya gittik.

Gitmeden önce rehberimiz, bize Japon satıcılarla pazarlık yapmamız konusunda uyardı. Önce çok anlam veremediğimiz bu isteği Ağustos sıcağında farklı bir fiyat bulabiliriz belki diye dolaştığımız yirmi mağaza sonrası nihayet anladık.

Bir mağazada beğendiğiniz kamerayı üç sokak aşağıda farklı bir mağazada da aynı fiyat olarak buluyorsunuz! Tüm mağazalarda fiyatların hepsi aynı! Ne bir kuruş fazla ne bir kuruş az. Peki farklılığı ne yaratıyor? Müşteriye gösterilen ilgi, güler yüz, sunumdaki farklılık!…

Tüm bu manzaraya rağmen her zaman radikal işlere imza atan kameraman arkadaşım Barış Aladar, 300 dolar fiyatı olan kamerayı 200 dolara almak için satıcı ile pazarlık yapmaya başladı. Aldı eline bir hesap makinası ve rakamları yazmaya başladı. Önce neler olduğunu almayan satıcılar birden bire durumun farkına varıp eğlenceli bir oyunda olduklarının farkına vardılar. Etrafımızı bir anda büyük bir kalabalık kapladı. Japon satıcılar ve turistler sanki matrak bir tiyatro gösterisi izler gibi gülümseyerek ve yaşanan her dakikadan zevk alarak bizleri izledi. 10 dakika süren Türk usulü pazarlık sonucu 300 Dolarlık kamera 280 Dolara Barış’ın oldu. Eminim yirmi dolarlık iskonto satıcının kendi cebinden çıktı ama pazarlık sonucu tüm mağaza ile beraber çektirdiğimiz hatıra fotoğrafı bugün bile o mağazanın duvarını süslüyordur.

Dünyanın iki farklı ülkesinden iki farklı ticaret sahnesi gözünüzün önüne getirin. Bir tarafta size hizmet etmek için yarışan ve gerçek “satışın” ancak bu şekilde gerçekleşebileceğinin bilincinde olan bir ülke…

Diğer yanda fiyatı, müşterinin konuştuğu dile göre ikiye katlayan bir ülke…

Gökten Antalya’ya 27 milyon turist yağmış. Hepsi aşağıda onları bekleyen kazıktan bilhaber!…

Kazıkların beklediğini bile bile gökten daha ne kadar yağmaya devam edersiniz kendinize sorun!

Paylaş

İnternet alanında ya da başka bir konuda çalışan şirketlerin önemli sorunlarından biri de ürünlerini nasıl fiyatlandıracaklarıdır.

Şirketlere fiyatlandırma konusunda yardımcı olabilmenin etkili yollarından birinin, yanıt aramaları gereken soruları ortaya koymak olduğunu keşfettik. Bu yaklaşım, ürünler için kesin fiyatların bulunacağı anlamına gelmese de konuyla ilgili pek çok sorunun gündeme alınmasına ciddi biçimde yardımcı oluyor.

Yukarıda belirtilenleri göz önünde bulundurarak, aşağıda, ürünlerinizi fiyatlandırırken üzerinde düşünmeniz gereken 5 soru sunuyoruz:

Alternatif Çözümler
Alıcılar, Sorunlarını Çözmek İçin Hangi Seçeneklere Sahipler? Bu Seçeneklerin Farkındalar Mı?
Rakip ürünleri iyi bilen müşteriler, genel olarak bu ürünlerin fiyatlarını bir karşılaştırma unsuru olarak kullanacaklardır. Elbette, seçenekler net olmasa bile müşterilerin en yakın fikirleri karşılaştırma amaçlı kullanabileceklerini hatırlamanız gerekiyor. Örneğin, yüklenebilir tüm yazılımları “paylaşımlı yazılımlar” kategorisine koyabilir ve yüklenebilir yazılımların düşük fiyatlı olmasını bekleyebilirler.

Karşılaştırma Kolaylığı
Alıcıların Diğer Tedarikçilerin Ürünleriyle Karşılaştırma Yapmaları Ne Kadar Zor? Yararlar Hemen Algılanabiliyor Mu?, Yoksa Önce Bunların Yaşanması Mı? Gerekiyor
Şu çok açık ki, firmalar bu nedenle müşterilerine genellikle ücretsiz deneme imkanı sunuyor. Bu durum, müşterilere farklı tedarikçilerin ürünlerini kolayca karşılaştırma imkanı veriyor. Müşterilere bir deneme olmadan yararları anlaşılamayacak bir ürünü test etme olanağını sunmamak, fiyatlandırmayı neredeyse imkansız kılıyor.

Benzersiz Yararlar
Ürün, Onu Rakip Ürünlerden Farklılaştıracak Benzersiz Yararlar Sunuyor Mu? Müşteriler, Bu Benzersiz Yararların Kendileri İçin Çok Önemli Olduğunu Hissediyorlar Mı?
Farklılaştırıcı yararların müşteriler açısından ne kadar önemli olduğunu görmek için pek çok teknik geliştirildi. Bu yararlar üzerine kurulu bir fiyat seviyesi belirlemek, elbette şirketlerin en çok ilgilendikleri konular. Birleşik analiz türü araçları kullanmadan, bir müşterinin ödeme isteğini ölçmek gibi araştırma tabanlı yöntemlere başvurmalısınız.

Parasal Değer
Alıcının Yaptığı Harcamaların Gerek Kesin Rakamlar, Gerekse Yüzde Olarak Önem Derecesi Nedir?
Bu, genellikle fiyatlandırmanın göz ardı edilen bir boyutudur. Diyelim, müşterinin, yüklediği yazılımları daha etkin bir biçimde yönetmesine yardımcı olacak yeni bir ek yazılım gibi, ana İSS harcamasını destekleyecek bir ürün satıyorsunuz. İSS masrafları ayda 19,95 dolarsa ve ek ürünü ayda 5 dolara satıyorsanız, bu, görece olarak dolar bazında düşük bir rakamdır; ama müşteri açısından kabaca % 25’lik bir artışı temsil eder! Müşterilerinizin kesin rakama değil, yüzdeye bakacağını bilmeniz gerekir.

Tamamlayıcı Maliyetler
Alıcılar, Ürünün Devamlı Kullanımı İçin Ne Kadarlık Tamamlayıcı Ürün Harcaması Yapmalılar? Bu Harcamaları Yapmak Zorundalar Mı?
Alıcılar, teknoloji ürünlerini kullanmak için yapmaları gereken toplam harcamalar konusunda daha bilinçli hale geliyorlar. Bu harcama sisteminin sizin payınıza düşen kısmını ödemek için ne kadar istekli olduklarını değerlendirirken bu noktayı da düşüneceklerini unutmayın. Bu uyarıdan sonra, tamamlayıcı bir ürün sattığınızda bu sorunun ne kadar önemli olduğunu hatırlayın. Örneğin, şirketler uzun süredir usturayı bırakıp bıçakla para kazanmanın en iyi yöntem olduğunu biliyorlar. Tüketici, ikisine de ihtiyaç duyuyor; ama tüketicinin bu ürünleri nasıl kullandığını bilmek, farklı ögelerin nasıl fiyatlandırılacağını daha kolay görme imkanı sağlıyor.

Kaynak: www.marjinal.com.tr

Paylaş