Bizler, temsil ettiğimiz kurumun haberlerinin çeşitli yayın organlarında yayınlanması ile yükümlüyüz. Üzerimizde büyük bir baskı var. Neden? Çünkü temsil ettiğimiz kurum en iyi gazetelerde, belli kanalların ana haberlerinde yer almak istiyor. Aşağısı kurtarmıyor. Müşteri bunun için bir bedel ödüyor ve bu konuda “başarı” bekliyor.
- Ufuk Bey, bunu derhal haber yapalım!.
- Affedersiniz neyi haber yapalım?
- İşte bunu!
- Ama bu haber değil ki, haber olması için “şöyle şöyle” olması, ve bu konunun “şu” yoldan sunulması gerekirdi. Öyle yapmamışsınız. Keşke olay gerçekleşmeden önce bize bir danışsaydınız!…
Bu diyalogu kim bilir kaç kez yaşadınız?
Halbuki medya ilişkilerini yürüten bizler, gazetecilerin haber kaynağıyız…
Bir firma talep etti diye değil, gerçekten haber değeri varsa o haber ulusal basında yer alabiliyor. Üstelik medya dünyasında bir sürü faktör var! Mesela bir gazeteye giren haberler yeni gelişmelerin ışığında, günde üç dört kez değişikliğe uğrayabiliyor. Haberler çıkarılabiliyor ya da yerine yeni haberler eklenebiliyor. Dolayısıyla sizin için çok önemli olan haber, medya ilişkileri uzmanı olarak her şeyi doğru yapmış olsanız bile, son dakikada yayından çıkartılıp çöpe atılabiliyor.
Aslında şuna benzer sızlanmaları da müşteri tarafında sık sık duyabilirsiniz. “Beş yıldızlı otelde basın toplantısı düzenledik ve bir sürü basın mensubu geldi ama bazıları haberi yayımlamadı” ya da “Yurt dışına gezi düzenledik, organizasyon mükemmel geçti ama gazetede tek satır bile çıkmadı, gerekçe olarak basın mensubu son dakikada –reklam- girmesini gösterdi.”
Habercilere kulak kabartsanız onlar da şunu söyler: “Basın toplantısı düzenlemişler ama ortada haber olacak bir şey yoktu ki!”
Onları yurt dışında ve beş yıldızlı otellerde ağırlamanız bile haber olmayan bir bilgiyi -çoğu zaman- haber yapmaya yetmez.
Burada müşterilerin, medya danışmanlarının önerilerini dikkate alması gerekiyor. Kargaya yavrusu kuzgun görünür misali, her firmanın etkinlikleri “olay” niteliğinde haberdir. Neye ve kime göre haber? Bizler “bu haber niteliği taşımaz” desek bile şirketlerin medyada yer alma istediği doğrultusunda basın toplantısı ya da basın gezisi düzenlemesi boşuna bir çabaya ve israfa dönüşebiliyor.
Tabii medya ilişkileri uzmanının konuyu ilgi çekici hale getirebilme becerisi de burada büyük önem taşıyor, bazen çok değerli bir bilgi doğru bir başlıkla ve ilgi çekici hale getirilmeden sunulursa çöpü boylayabilir. Bu yüzden burada yazma becerisi ve iletişim kurma yeteneği büyük önem taşıyor.
Konuya bu açıdan bakabilmek gerçekten ancak bir haberci duyarlılığına sahip olmaktan geçiyor. Dolayısıyla medya ilişkileri uzmanlarının, medya danışmanlarının basın kökenli olması PR şirketlerine büyük avantaj sağlıyor.
Eski basın mensuplarının bu alanda çalışmasının bir diğer avantajı da basında çalışan arkadaşlarının olması. Yani hatır-gönül ilişkisini de yabana atmamak lazım. Herkesin haberini yayınlatmak için kıyasıya yarıştığı bu kulvarlarda arkadaşlık ilişkisi her zaman bir avantaj sağlıyor.
Son olarak, en haber olmayacak etkinliğin bile haber olması ve hatta ödül alması bile mümkün!. Bu ise tahmin ettiğiniz üzere temsil ettiğiniz firmanın o yayın gurubu için ne kadar büyük bir reklam veren olduğu ile ilgilidir. Sonunda dönüp dolaşıp vardığımız nokta bütçeler oluyor. Atalarımız boşuna söylememişler “Parayı veren düdüğü çalar”. En çok reklam veren alıyor eline sazı çalıyor da çalıyor.! Etik mi? Elbette değil! Adil mi? Hayır değil? Peki hayat adil mi?
Pamuk eller cebe lütfen!…
Loading ...